|
سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 |
|
96 |
 |
|
تو را اي عشق ناميرا ، غم زيبا ، خداحافظ هواي ناب باراني .. چه سود اما ؟ ... خداحافظ
تو را از خويش راندم من ، ولي سوگند بر باران " من " و " تو " اي نسيم آسا ، نمي شد " ما " ... خداحافظ
نگاه آسمان بودي به اين شبگير دل خسته تمام زجر من اما : " چراحالا ؟ " ... ، خداحافظ
ببين ! ... دلسرد دلسردم . نگاهم كن ! ... كم آوردم نمي دانم چرا آخر ؟ ... چرا زيبا " خداحافظ " ؟
صدايت آشنا با دل ، چنان بر برگ گل شبنم نشد اما كه من با تو[...] ، برو جانا ... خداحافظ
تمام سهم من بودي از اين دنيا ولي بگذر برو اي خنده ي گلها ... نگارينا خداحافظ
به قطره قطره ي باران ، به برگ خيس مژگانت تمام آرزو بودي ، ولي [...] اما [...] ، خداحافظ ...
|
|
|
|
|
|
| |